Zakażenie układu moczowego (UTI)
Najczęstsze zakażenie bakteryjne układu moczowego.
Dochodzi do niego, gdy bakterie, najczęściej Escherichia coli pochodzące z przewodu pokarmowego, przedostają się do cewki moczowej i namnażają w pęcherzu.
Powoduje pieczenie przy oddawaniu moczu, bardzo częste parcie na małe ilości moczu, mętny mocz o intensywnym zapachu, a niekiedy skurcze w podbrzuszu.
Więcej informacji
Ta szczegółowa karta jest wyświetlana w języku angielskim na czas przygotowywania tłumaczenia.
Infekcja dróg moczowych w szczególnym kontekście, wymagająca dłuższego leczenia.
Definicja
Zakażenie układu moczowego określa się jako powikłane, gdy występuje u osób z cewnikiem, kamicą, wadą anatomiczną dróg moczowych lub u osób osłabionych. Ryzyko rozprzestrzenienia się infekcji na nerki jest wyższe.
Przyczyny
Bakterie kolonizujące cewnik założony na stałe, niepełne opróżnianie pęcherza lub przeszkoda w odpływie moczu.
Diagnoza
- Posiew moczu z antybiogramem.
- Badania krwi i posiew krwi w przypadku gorączki.
- Badanie USG w celu wykrycia przeszkody lub kamienia.
Metody leczenia
Dłuższa antybiotykoterapia dostosowana do patogenu oraz leczenie przyczyny: wymiana cewnika, leczenie kamicy lub przeszkody. Wymagana jest ścisła kontrola medyczna.
U osób leżących lub zacewnikowanych infekcji dróg moczowych mogą towarzyszyć wycieki wokół rurki. Podkład Mati chroni materac i ułatwia wymianę; skórę należy oczyścić i osuszyć przy każdej zmianie.
Treści edukacyjne przygotowane dla rodzin i opiekunów. Nie zastępują one konsultacji lekarskiej: diagnozę stawia i leczenie dobiera lekarz, pielęgniarka urologiczna lub fizjoterapeuta.
ASYSTENT OPIEKI