Zanik wieloukładowy (MSA)
Rzadka, postępująca choroba neurologiczna wpływająca na funkcje autonomiczne.
Zanik wieloukładowy wpływa na autonomiczny układ nerwowy, który reguluje między innymi ciśnienie krwi i kontrolę nad pęcherzem.
Objawy urologiczne: trudności z opróżnianiem pęcherza, zaleganie moczu, wycieki związane z pęcherzem neurogennym. Częścią opieki, we współpracy z zespołem neurologicznym, jest często samocewnikowanie przerywane.
Więcej informacji
Ta szczegółowa karta jest wyświetlana w języku angielskim na czas przygotowywania tłumaczenia.
Rzadka choroba neurologiczna, która wcześnie wpływa na pęcherz i ciśnienie krwi.
Definicja
Zanik wieloukładowy (MSA) to rzadka choroba neurodegeneracyjna autonomicznego układu nerwowego, który reguluje ciśnienie krwi, trawienie i pracę pęcherza. W przeciwieństwie do choroby Parkinsona, którą przypomina, objawy moczowe często pojawiają się już we wczesnym stadium.
Przyczyny
Nieprawidłowe gromadzenie się białka, alfa-synukleiny, w niektórych komórkach mózgu i rdzenia kręgowego. Nerwy kontrolujące pęcherz i jego zwieracz stopniowo tracą swoją funkcję.
Diagnoza
- Badanie neurologiczne oraz testy w kierunku spadków ciśnienia krwi przy pionizacji.
- Rezonans magnetyczny (MRI) mózgu wykazujący charakterystyczne zmiany w pniu mózgu.
- Badanie urodynamiczne oraz, w zależności od przypadku, elektromiografia zwieracza.
Metody leczenia
Nie ma jeszcze leczenia, które całkowicie zatrzymałoby chorobę, ale można łagodzić każdy z objawów: leki na ciśnienie krwi i pęcherz, fizjoterapia, logopedia oraz dostosowana do czasu opieka urologiczna – od środków chłonnych po cewnikowanie, a czasem cewnik stały. Zespół neurologiczny oraz pielęgniarka urologiczna wspólnie z rodziną planują tę opiekę.
Gdy chory stale przebywa w łóżku, pieluchomajtki z rzepami Combi Ultra ze wskaźnikiem wilgotności pozwalają opiekunom na zmianę w odpowiednim momencie, bez zbędnego poruszania pacjenta. W połączeniu z podkładem Mati i pielęgnacją skóry przy każdej zmianie, pomaga to zapobiegać odleżynom.
Treści edukacyjne przygotowane dla rodzin i opiekunów. Nie zastępują one konsultacji lekarskiej: diagnozę stawia i leczenie dobiera lekarz, pielęgniarka urologiczna lub fizjoterapeuta.
ASYSTENT OPIEKI