ASYSTENT OPIEKI
PLLeczenie pęcherza nadreaktywnego
Od zmiany stylu życia po specjalistyczne terapie.
1. Zachowawcze: trening pęcherza i fizjoterapia dna miednicy, ograniczenie kofeiny i alkoholu. 2. Farmakologiczne: leki rozluźniające mięsień pęcherza moczowego. 3. Specjalistyczne: ostrzykiwanie pęcherza toksyną botulinową w celu wyciszenia skurczów lub neuromodulacja krzyżowa (stymulator nerwów pęcherza).
Więcej informacji
Ta szczegółowa karta jest wyświetlana w języku angielskim na czas przygotowywania tłumaczenia.
Gdy leczenie pierwszego rzutu nie przynosi rezultatów: istnieją dalsze opcje.
Definicja
Gdy trening i leki doustne nie przynoszą wystarczającej ulgi, inne metody leczenia działają bezpośrednio na nerwy lub mięsień pęcherza.
Przyczyny
Niektóre przypadki pęcherza nadreaktywego słabo reagują na leki; określa się to mianem postaci opornej na leczenie.
Diagnoza
- Brak skuteczności lub nietolerancja dwóch grup leków, oceniane na podstawie dzienniczka mikcji.
Metody leczenia
Wstrzyknięcia toksyny botulinowej do pęcherza (efekt utrzymuje się przez kilka miesięcy, zabieg można powtarzać), stymulacja nerwu piszczelowego za pomocą cienkich igieł lub neuromodulacja krzyżowa z użyciem małego wszczepionego stymulatora. Urolog proponuje najbardziej odpowiednią opcję.
W trakcie treningu pęcherza i leczenia wycieki stopniowo się zmniejszają. Należy dostosowywać środki chłonne z upływem tygodni: początkowo chłonna bielizna Flexi, a w miarę postępów – cieńsze wkładki urologiczne.
Treści edukacyjne przygotowane dla rodzin i opiekunów. Nie zastępują one konsultacji lekarskiej: diagnozę stawia i leczenie dobiera lekarz, pielęgniarka urologiczna lub fizjoterapeuta.