Wysiłkowe nietrzymanie moczu (SUI)
Wycieki moczu wywołane naciskiem: kaszlem, kichaniem, śmiechem lub wysiłkiem fizycznym.

Wysiłkowe nietrzymanie moczu pojawia się, gdy „hamak” dna miednicy lub sam zwieracz ulegają osłabieniu. Zastawka nie pozostaje zamknięta pod wpływem ciśnienia i dochodzi do wycieku moczu.
Jest to bardzo częste po porodzie (szczególnie z użyciem kleszczy lub po nacięciu krocza), w okresie menopauzy w związku ze zmianami hormonalnymi, a u mężczyzn po operacji prostaty.
Silne i częste parcie podczas wypróżniania rozciąga nerw sromowy i osłabia dno miednicy. Leczenie zaparć jest elementem radzenia sobie z wysiłkowym nietrzymaniem moczu.
Więcej informacji
Ta szczegółowa karta jest wyświetlana w języku angielskim na czas przygotowywania tłumaczenia.
Wycieki przy wysiłku: kaszel, śmiech, sport. Problem mechaniczny, który można skutecznie leczyć.
Definicja
Wysiłkowe nietrzymanie moczu to wyciek wywołany naciskiem na pęcherz (kaszel, kichanie, dźwiganie, sport), gdy mięśnie dna miednicy i zwieracz nie zapewniają już wystarczającego podparcia.
Przyczyny
Porody, menopauza, nadwaga, przewlekły kaszel, a u mężczyzn operacje prostaty.
Diagnoza
- Próba kaszlowa przy pełnym pęcherzu.
- Pad test w celu określenia ilości wyciekającego moczu.
- Badanie urodynamiczne w zależności od potrzeb.
Metody leczenia
Rehabilitacja mięśni dna miednicy pod okiem fizjoterapeuty to pierwszy etap leczenia. Miejscowa terapia hormonalna może pomóc po menopauzie. Jeśli dolegliwości się utrzymują, dobre rezultaty przynosi zabieg chirurgicznego podparcia cewki moczowej (taśma).
Wycieki wysiłkowe są krótkotrwałe, lecz powtarzające się: przy kaszlu, śmiechu, sporcie. Cienka, dobrze dopasowana wkładka urologiczna Hospeen Lady szybko je wychwytuje i pozwala na dyskretną wymianę w ciągu dnia.
Treści edukacyjne przygotowane dla rodzin i opiekunów. Nie zastępują one konsultacji lekarskiej: diagnozę stawia i leczenie dobiera lekarz, pielęgniarka urologiczna lub fizjoterapeuta.
ASYSTENT OPIEKI