Choroba Parkinsona
Postępująca choroba neurologiczna wpływająca na ruch i funkcje automatyczne.
Choroba Parkinsona wynika z utraty komórek mózgowych produkujących dopaminę. Znana z drżenia, wpływa również na autonomiczny układ nerwowy, który kontroluje pęcherz i jelita.
Przewlekłe zaparcia są często jednym z pierwszych objawów, na lata przed wystąpieniem symptomów ruchowych. Częste są również naglące parcia nocne.
Więcej informacji
Ta szczegółowa karta jest wyświetlana w języku angielskim na czas przygotowywania tłumaczenia.
Choroba, która spowalnia ruchy i może zaburzać pracę pęcherza oraz jelit.
Definicja
Choroba Parkinsona wynika z postępującej utraty neuronów wytwarzających dopaminę. Oprócz drżenia i spowolnienia ruchowego, często wpływa na pęcherz (naglące parcia, częstomocz) oraz jelita (zaparcia).
Przyczyny
Niedobór dopaminy zaburza kontrolę mózgu nad pęcherzem, który kurczy się w nieoczekiwany sposób.
Diagnoza
- Diagnoza kliniczna: drżenie spoczynkowe, sztywność, spowolnienie ruchowe.
- W niektórych przypadkach specjalistyczne badania obrazowe mózgu.
Metody leczenia
Leczenie dopaminergiczne, a u niektórych pacjentów głęboka stymulacja mózgu. W przypadku pęcherza – odpowiednio dobrane leki, rehabilitacja i praktyczna organizacja dostępu do toalety. Neurolog i urolog koordynują dalszą opiekę.
Choroba Parkinsona spowalnia ruchy, przez co dotarcie do toalety na czas staje się trudne. Majtki chłonne Flexi, łatwe do zdejmowania, są odpowiednie dla osób mobilnych; pieluchomajtki Combi z rzepami są bardziej praktyczne, gdy pomaga bliski.
Treści edukacyjne przygotowane dla rodzin i opiekunów. Nie zastępują one konsultacji lekarskiej: diagnozę stawia i leczenie dobiera lekarz, pielęgniarka urologiczna lub fizjoterapeuta.
ASYSTENT OPIEKI